Talking Dress

11/02/10

Iedereen heeft wel een kledingstuk met een verhaal. Bijvoorbeeld dat ene gele polkadot jurkje waarin je je eerste kus kreeg. In Talking Dress onderzoeken Annick en Lydia persoonlijke kleding herinneringen van Rotterdammers. Ze maken op internet een informeel kledingherinnering-archief van foto’s en anekdotes. Door middel van een tijdslijn en een kaart van Rotterdam willen zij dit visueel in kaart brengen. Zo ontstaat er een beeld van wat de Rotterdammer van nu en vroeger droegen en wat men meemaakte. Een alternatieve geschiedschrijving van de bewoners van een stad.

Een selectie uit het archief zal dienen als inspiratiebron voor een expositie op Motel Mozaïque. Annick zal de verhalen en kledingstukken samensmelten tot autonome objecten waardoor er een nieuw beeld ontstaat. Lydia zal de anekdotes op haar theatrale manier vertalen naar teksten die allemaal een andere vorm hebben. Bijvoorbeeld een brief, sprookje, dialoog of gedicht. Deze teksten worden ingesproken door acteurs en worden als soundscape onderdeel van de expositie. Zo willen zij deze vorm van Rotterdamse geschiedenis vertalen naar nu. Naar wat zij, als kunstenaar, doen met deze informatie.